Geschiedenis

Eén van mijn hobbies is het houden van konijnen. In de loop der tijd hebben we er wel een aantal gehad. Inmiddels zijn we weer volledig voorzien en dat is meteen de reden geweest om deze aparte website te beginnen.  Een klein stukje geschiedenis.

Van jongs af aan ben ik al in aanraking gekomen met dieren om me heen. Zo hadden we thuis o.a. katten. In mijn jonge jaren kreeg ik mijn ‘eigen’ schuurtje met ren waarin ik diverse dieren hield zoals duiven, kippen, konijnen, kwartels, cavia’s in wisselende samenstellingen en hoeveelheden. Zelfs heb ik ooit een dwergbok van een goede kennis gekregen, die gelukkig bij hem in de wei mocht blijven.

Een aantal jaren geleden, we hadden toen zelf ook kinderen, hebben we het wel eens over een konijn gehad. Al gauw kwam ik met mijn lievelingsras op de proppen: De Vlaamse Reus. Dat jaar gingen we op een korte vakantie naar Zeeland. Op die camping was een groot hok met allerlei dieren, waaronder konijnen. En laat nu het geval dat ze een nestje Vlaamse Reuzen hadden. De eigenaar vond het wel leuk dat we zo enthousiast waren en gaf te kennen dat, als we er eentje konden pakken, we die mochten meenemen. Alle jongen waren wit op één na, die was grijs en die wilden we dan ook het liefst. Helaas was er geen echte toegangsdeur tot de ren en waren de jongen wat wild. Groot was dan ook mijn verbazing dat op de dag dat we wilden vertrekken die grijze zo langs kwam lopen en ik het zo kon oppakken. Onze eerste Vlaamse Reus met de naam Snuffel was een feit.

We hebben Snuffel mee naar huis genomen en besloten dan ook maar een fatsoenlijk hok met voldoende afmetingen te bouwen in de tuin. Meer informatie over het hok vindt u in op een aparte pagina. Meer informatie en foto’s van Snuffel vindt u op de pagina over Snuffel.

Helaas is Snuffel in 2010 overleden, waarschijnlijk door een hersenbloeding. Aangezien Snuffel altijd alleen geweest is en we toch liever twee konijnen wilden, hebben we besloten over te stappen op een kleiner ras. Dat was wat makkelijker als we gingen kamperen. Snuffel ging namelijk altijd mee. Twee kleinere konijnen zijn dan toch wat handzamer.

Zo kwamen Binkie en Gozer in ons huis, gekocht in de dierenwinkel. Het waren twee rammetjes en ze zouden gecastreerd worden als ze oud genoeg waren (ongeveer 8 maanden). Het zijn twee kleurdwergen in de kleuren zwart (Binkie) en wit (Gozer). Helaas kon Gozer de narcose niet aan. Nog voor de operatie begon, had hij het leven al gelaten.

Binkie zat zonder maatje, iets wat we juist niet wilden. Ik vond het niets om weer een konijn te kopen in een dierenwinkel, geen goed gevoel over zullen we maar zeggen. Dat bracht me via Google bij een ander ras, namelijk de Nederlandse Hangoor Dwerg (NHD). In Zoetermeer vonden we een fokker met meerdere nestjes en vlak voor onze zomervakantie hebben we een vriendinnetje voor Binkie uitgezocht. Dat zou geen problemen moeten geven aangezien Binkie inmiddels (2011) gecastreerd was. De kleine was nog erg jong en we konden haar na de zomervakantie ophalen. Nadat we een paar dagen thuis waren hebben we onze jongste aanwinst gehaald en gedoopt tot Flopsy Frummel

Binkie en Flopsy Frummel waren snel aan elkaar gewend en daarna onafscheidelijk. De dikste maatjes. Helaas heeft Binkie niet lang mogen genieten, in 2014 lag Flopsy op een ochtend levenloos in het hok. Alweer vlak voor een zomervakantie. In de laatste week van onze vakantie hebben we opnieuw een knoop doorgehakt. We zouden terug keren naar ons lievelingsras (Vlaamse Reus) en niet één maar twee dames aanschaffen in de kleur blauw. In Bodegraven vonden we een fokker en daar hebben we Pebbles en Gijsje gekocht. Ook hier is Binkie snel aan gewend en konden ze het prima vinden.

Na ruim twee jaar hebben we binnen een maand afscheid moeten nemen van beide Vlaamse reuzen. Onvoorstelbaar hoe snel dat is gegaan. Wederom hebben we, ondanks het verdriet, gezocht naar uitbreiding van onze, inmiddels wel klein geworden groep. Vlak na elkaar hebben Baloo (blauwe Franse Hangoor – voedster), Noya (blauwe Vlaamse reus – voedster) en Brownie (Havanna Franse Hangoor – voedster) hun intrede gedaan.

Baloo en Noya

Alsof de duvel ermee speelde bleek Noya haar achterpoot dusdanig gebroken te hebben dat er niets meer aan te doen was. Wederom moesten we afscheid nemen. Om hopeloos van te worden.

Bij een fokker in België hebben we Bailey gehaald. Bailey is een blauwe Vlaamse Reus (voedster) die na twee nestjes niet in staat bleek haar jongen te voeden. Bij thuiskomst bleek dat ze ‘sore hocks‘ had. Beide achterpoten en wat kleinere plekjes op de voorpoten bleken behoorlijk ontstoken. We zijn direct begonnen met de behandeling en hopen dat ze binnenkort gekoppeld kan worden in de groep en samen met de anderen mag genieten van een rijk konijnenleven. Helaas bleek dat haar voeten niet genazen. Door haar gewicht en het feit dat alle vier poten ontstoken waren kreeg het niet de tijd om te genezen. In mei 2017 hebben we, op advies van een dierenarts, besloten Bailey te laten inslapen.

Via de FaceBook pagina van knaagdieropvang “Het Knagertje” in Den Haag lazen we dat ze een tehuis zochten voor meerdere koppeltjes Duitse Reuzen. Na lang wikken en wegen hebben we besloten een koppel te halen. Voorlopig zitten ze nog even gescheiden van de rest, omdat ze en nog te jong zijn en het rammetje zal op den duur eerst nog gecastreerd moeten worden. Bij thuiskomst hebben ze direct de ren en het hok verkend en al snel daarna zaten ze van het hooi te eten.