Bailey

Via FaceBook kwam ik in contact met een fokker van Vlaamse Reuzen uit België. Graag wilden we weer een blauwe voedster. Enthousiast volgden we de gang van zaken via FaceBook en zagen we de eerste foto’s van de nestjes.

Al snel kwamen we echter voor een dilemma te staan. De fokker had ook nog een voedster van 2 jaar. Zij kon niet meer voor de fok gebruikt worden, omdat ze haar jongen niet zou voedden. Na de voors en de tegens afgewogen te hebben, besloten we deze voedster een kans te geven. De jongen zouden wel een huis vinden …

Op 26 februari 2017 was het zover. Na een lange autoreis van ca. 3 uur kwamen we bij de fokker, waar we enthousiast langs de konijnen geleid werden. Uiteindelijk namen we Bailey mee naar huis. Na eenzelfde lange reis hebben we haar thuis in een noodren gezet en precies op dat moment viel me iets op. Bailey wiebelde van haar ene poot naar haar andere en terug. Meteen de zolen van haar poten bekeken en daar bleek dat ze ver gevorderd last van ‘Sore Hocks‘ had. Zowel op haar achter- als voorpoten.

We hebben voor haar een ren in de schuur gebouwd, waar ze op een zachtere ondergrond kon zitten. Tevens begonnen met het schoonmaken, weken en insmeren van de plekken met honingzalf. De tubes zalf waren niet aan te slepen, zodat we maar overstapten op grotere potten. Soms kreeg ze sokjes aan om de wonden te beschermen en te verzachten. Regelmatig gaven we ook pijnstilling om haar te ontzien. Van koppelen aan de groep was geen sprake, Bailey had immers geen eerlijke kans?

Inmiddels hadden we de fokker op de hoogte gesteld. Hij reageerde wel, maar toonde helaas weinig betrokkenheid. In ieder geval waren de Sore Hocks niet opgevallen. Geen excuses, mogelijkheden besproken of iets dergelijks. €50,- betalen voor een konijn, met een zeer moeilijk te behandelen aandoening, is blijkbaar normaal.

Halverwege mei hebben we besloten aan een konijnkundig dierenarts om vakkundig advies te vragen. Gaan we verder met behandelen of is het wijzer om Bailey niet verder te laten lijden. Op vrijdag 19 mei 2017 hebben we dat bezoek aan de dierenarts gebracht. Daar hebben we unaniem besloten het lijden te stoppen …

Ik heb de fokker een mail gestuurd, waarin ik onder andere heb geschreven dat Bailey echt al veel langer last van van Sore Hocks en dat het niet willen voeden van haar jongen hier wel eens mee te maken zou hebben. Tot op heden heb ik niets meer vernomen van de fokker.