Snuffel

Een aantal jaren geleden waren we tijdens onze vakantie een dagje naar België. Toen we ergens lang een bosrand bij een verbouwde boerderij wat gingen drinken viel ons oog op een konijn dat vrolijk langs hupte. Een mega groot beest wat daarna op z’n gemak bij de hooiberg tegen een baal hooi aan ging liggen. We keken elkaar aan en vonden beiden dat “als we ooit een konijn zouden nemen het zo’n grote zou worden”.

In 2007, tijdens de een vakantie op een boerencamping in Waterlandkerkje (Zeeland) werd ons verzoek ingewilligd. Een enorme ren met allerlei soorten dieren. Een aantal Vlaamse Reuzen hadden jongen en die huppelden vrolijk door het hok. Volgens de boer moest ik er maar één zien te vangen, dan mocht die zo mee. Zo gezegd, zo gedaan. Op de laatste dag voor ons vertrek ben ik een poging gaan ondernemen. Bijna alle jongen waren wit op één na, die was licht grijs. De ren had geen toegangsdeur, alleen een smal luik. Half hangend in het hok wilde ik graag de grijze, maar een witte zou ik ook niet laten gaan. Wat ik ook probeerde, de witte jongen schoten telkens alle kanten op. Nadat ik bijna de hoop had opgegeven kwam het grijze jong zo naar me toe en kon ik het zonder al te veel moeite pakken. Het leek wel voorbestemd.

Snuffel ging met ons mee naar huis en we hebben haar eerst binnen in een draadkooi gezet welke we alvast tijdens onze vakantie gekocht hadden.

 

In de tussentijd zijn we een buitenhok gaan bouwen. Snuffel was een geweldig konijn. Prachtig van kleur en bouw. Haar relatie met ons was wisselend. Er waren periodes dat ze weinig met ons te maken wilde hebben. Maar er waren ook periodes bij dat ze zo blij met ons was dat ze onze broeken onder sproeide als we langs liepen. Dat heeft ons doen besluiten om haar te laten steriliseren. Daar knapte ze een stuk van op. Ze werd rustiger en aanhankelijker. Vaak liep ze los in de tuin waarbij ze op de tuintafel sprong om zo eens naar binnen te kunnen kijken wat wij aan het doen waren.

Tijdens de zomervakantie gingen we vaak kamperen met de tent. Snuffel ging mee. Een draadkooi en een aantal gaaspanelen zorgden voor een prima hok met ren. Snuffel zorgde in haar eentje voor voldoende bekijks van medekampeerders en kinderen.

 

 

In 2010, tijdens mijn studiereis naar Amerika, kreeg Snuffel een herseninfarct. Daardoor had ze zichzelf ook nog eens vastgedraaid. Helaas heeft ze het niet overleeft en moesten we afscheid van haar nemen. De ervaringen met een groot konijn als de Vlaamse Reus waren echter zeer positief. Een aantal jaar later hebben we opnieuw voor dit ras gekozen.